X
تبلیغات
رایتل
آیا عضویت در سازمان جهانی از آرمان‌های انقلاب ارجح‌تر است؟ - روزنوشت های جانبازی

روزنوشت های جانبازی

دست نوشته های یک جانباز وبگرد

به گزارش خبرگزاری فارس، 

 مجید کهتری جانباز هفتاد درصد و عضو تیم ملی تیر و کمان در نامه خود به خسروی وفا آورده است: در پارالمپیک 2004 آتن هنگامی که در عدم مواجهه با نماینده اشغالگر قدس در رشته تیرو کمان اعلام کردید که باید با خدا معامله کرد و تیرهای خود را بیرون از سیبل‌ زد تا از دور مسابقات حذف‌ و مقابل رژیم اشغالگر قدس قرار نگرفت، خدا را شکر کردم که همان باور قلبی نسبت به شما و سایر مسئولان وجود دارد.
وی ادامه داد: این اطمینان برایم حاصل شد که هنوز این واقعیت عدم قبولی رژیم اشغالگر قدس به عنوان یک کشور، از سوی جمهوری اسلامی ایران وجود دارد و اهداف ترسیمی حضرت امام (ره) ‌و مقام معظم رهبری به عنوان یک اصل تکلیفی نه فقط اداری و قانونی، از سوی مسئولان و مردم انقلابی ایران مورد قبول هستند و به آن بالیدم.
کهتری تاکید کرد: وقتی از عمل بسیار نابجای دبیر کمیته ملی پارالمپیک ایران در بازی‌های 2008 پکن همراه با تصویر آن (در حال اهدای مدال به ورزشکار رژیم اشغالگر) در جراید با خبر شدم، یک سوال اساسی برایم ایجاد شد؛ اینکه چرا آقای خسروی وفا، رئیس فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولان مقابل چنین حرکتی ساکت مانده یا حتی از این عمل ایشان دفاع هم کرده است؟ آیا پست یا عنوانی بالاتر از ورزشکار و عضو تیم ملی یک کشور در سطح جهانی وجود دارد؟ آیا پست یک ورزشکار کمتر از عضویت در یک سازمان ورزشی معلولین جهانی است؟ مگر نه اینکه بارها اعلام شده است که هر ورزشکار ایرانی یک سفیر برای نظام جمهوری اسلامی است؟
وی افزود: مردانگی در ورزش را به دبیر کمیته پارالمپیک یادآور شوید تا بعد از عذرخواهی رسمی از ملت و جامعه ورزشی سپس از کار برکنار شود، البته لزوم برخورد قاطعانه مسئولان ذیربط به ویژه مسئولان سازمان تربیت بدنی را خواهانم.