به نام خدا
آقای دهقان گفتار را فعلاً انحصاری و مخصوص جنابعالی تهیه و تدوین نمودهام
در این جا فرصت شرح تلاشهای انجام شده نیست و در حد امکان خلاصه عرض مینمایم. امیدوارم ارزش واهمیت لازم را قایل شوید و پاسخ مفید و قانع کننده بدهید ،تا ناچار نشوم از طرق دیگری تلاش برای یافتن پاسخ بنمایم.
بیش از یکسال انتظار کشیده و تلاش نمودم، برای دیدار حضوری کافی و مفید. یادم نرفته و خاطرم هست، در کنار چند تن ازدوستان و در رکاب آنها چند دقیقهای حاضر و ناظر بوده ام،
اما نمی توانستم ومجاز نبودم از وقت آن عزیزان استفاده کنم،و چاره کار نشد.
در آخرین دیدار که فرمودید بیش از 5 دقیقه نشود،از جنابعالی تقاضا نمودم ، هر هفته یا 15 روز یکبار،اما بطور مرتب فقط 3 تا 5 دقیقه وقت اختصاص بدهید ،تا طرح و پیشنهادات و نامه های دوستان را خدمت شما عرضه نمایم و درصورت وجود پاسخ ، جواب بگیرم .
اما باهمة تلاشی که نمودم، تا 4 هفته بعد ازآن از دفتر جنابعالی 3 دقیقه وقت بگیرم ، پیغام دادید که : »باشد برای بعد »
بعد از آن روز رئیس جمهور محترم انتخاب شد،حکم جنابعالی راهم تمدید نمود،اما هنوز این وقت 3 دقیقه ای تمدید نشد.
فعلاً به این راه متوسل شده ام ، تاچقدر کارآیی داشته باشد
به نتایجی رسیده ام در مورد جنابعالی ، عرض مینمایم :
تعهد :
جنابعالی دیگر آن آقای دهقان روزهای اولیه نیستید ،قول دیدار جانبازان قطع نخاعی را در آسایشگاهها،بطورمرتب و حداقل ماهی یکبار دادید !اما فقط چندماه عمل کردید، وضع اسفبار صندلی چرخدار و وسایل توانبخشی را درحضور همه قول دادید درست نمایید،برای تعمیر، صندلی چرخدار جایگزین تحویل شود، و پس از تعمیر،درمنزل تحویل شود. ولی هنوز،مکان و وسایل تعمیر و یدکی فراهم نشده و حتی برای آموزش، و گارانتی هیچ کس وهیچ مکانی اطلاعات نداده وجوابگو نیست.اگر این صندلی چرخدارنامناسب راتحویل نگیریم، فرصت را از دست داده ایم. در شهرستانها ؟ ، دیگر وای بحال آنها !!.
این بودآقای دهقان روزهای اول ، و قول های داده؟!
مشورت :
جانبازان، پیشنهاد برگزاری جلسات گروه مشاوره نخاعی دادند و شما پذیرفتید، عرض کردم هزینه دارد، قبول فرمودید . اولین جلسه مشترک مسابقه رالی و تعدادی ازجانباران نخاعی برگزارگردید. یکی ازمدیران کل استان تهران بنام آقای عرب، هزینه یک جلسه را قبول نمود و فاکتور هزینه آن را یکماه قبل ازجلسهء مشترک گرفته و قول داد قبل از مراسم و یا نهایتاً در خود جلسه هزینه را پرداخت نماید و ما را در عمل انجام شده قرارداد و نیامد. بنده هم که ضمانت وی رانموده بودم مبلغی را پرداخت نمودم و از شهریورسال83 تاکنون بدنبال آقای عرب می دوم ، سال گذشته به جنابعالی دوبار و به آقای فیض مشاور جنابعالی ،چند بار،و آقای قاضی ،همکارآقای عرب، چندین بار، شکایت نمودم و امسال چندین نامه کتبی فرستادم ، شماره نامه ها موجوداست، ولی هنوز هیچ پاسخی داده نشده و بدانید، آقای عرب و جنابعالی هنوز» حق الناس« مدیررستوران فرهنگسرا را مدیون هستید . واقعاً خسته وشرمنده فرهنگسرا و آن صاحب رستوران شده ام!!.
وسیله نقلیه :
بعد ازدیدار آقای خاتمی از آسایشگاه امام، پرونده کامل اتومبیل206 رابه جنابعالی تقدیم نمودم. قبول کردید حتماً این اضافه پرداختی ر اپس بگیرید،ولی پیداست ، یا از حساب خودتان نبوده ! یا ضعف ! ، یاهر دلیل دیگرهنوزهیچ کاری نکرده اید ! همانطورکه گفته اید،مخالف پیگیری ما هم ، هستید
توضیح مختصر عرض می نمایم: درنامة شماره 5238/51985 مورخ16/11/79ریاست جمهوری،به صراحت،قیمت تحویل206 اتوماتیک سه میلیون تومان، توافق شده بود ، بعلت خرید با دلارهای 175 تومانی ، توسط ایران خودرو؛ قیمت206درنامه شماره 22099مورخ 25/12/79 ایران خودرو و توافق نامه 31/2/80 مشترک ایران خودرو و بنیاد؛ 6647دلار ، 175تومانی،یعنی 11632250ریال اعلام گردیده است. در »اصلاحیه«تبصره یک قانون مصوبه16/3/79، »درصورت افزایش قیمت خودروجانبازان « پرداخت اضافی ، بعهده دولت گذاشته شده است . بنابرین هیچگونه توجیهی برای پرداخت اضافی وجود ندارد!
با وجود این مدارک، بنیاد بجای مبلغ 225/163/1تومان مبلغ 5/4میلیون تومان به ایران خودرو پرداخت کرده است البته از حساب جانبازان
هنوزهم اگربنیاد همکاری کند،خودمان پیگیری مینماییم و درصورت همکاری ، بمدت کوتاهی ،اضافه پرداختی های هرنفر300/3 میلیون تومان را پس خواهیم گرفت
مناسب سازی :
بنیاد یک مرکز پژوهشکده مهندسی دارد و اگربنیاد یا کسی خواست در مورد وسایل توانبخشی و یا مناسب سازی راهنمایی بگیرد،می تواند به پژوهشکده مراجعه نماید.اگرزبان تعدادی از جانبازان مو درآورد، تعجب ندارد چون، دراین چندین سال، هنوز در ورود،ازسطح شیبدار، به ساختمان پژوهشکده ، جان خودرا کف دست میگذاریم و وارد ساختمان های بنیاد می شویم ، چه رسد به داخل ساختمان ها که بهتر از ورودی ها نیست.و اگر جانبازی در این ساختمان پژوهشکده مهندسی بنیاد صدمه ببیند آیا رئیس بنیاد می تواند تا آخر عمر عذاب وجدان داشته باشد ؟!!
متأسفانه قانون دراینگونه موارد،حامی،شاکی،متهم،قاضی ، همه و همه ،خود بنیاد را ، قرار داده
مدیریت :
درکدام دانشگاه درس مدیریت گرفته اید؟! اولین درسی که در،دانشکده مدیریت دانشگاه تهران ، به ما، دادند بکارگیری متخصصین مدیریت در پست های مدیریتی ، و پزشکان در پست تخصصی خودشان بود ،نه مدیریت! شاید به همین دلیل بنیاد حافظ منافع دو شرکت خارجی شده و به حفظ جان جانباز اهمیتی نمیدهد و صندلی چرخدار و دستگاه تسهیل کننده راغیراصولی تهیه و توزیع نموده اند .
درموردجانباز« رجبی ثانی» که در زندان شهید شد،با کوتاهی درمسئولیت،واقعاً مارا ناامید نموده اید.اماخدایی هم هست
آقای دهقان بدانید و آگاه باشید:امیدوار بودیم،بااستفاده ازفناوریها مانند دوربین مداربسته و امثال اینها نظارت رابیشترکنید به توصیه رئیس جمهور محترم بامردم و جامعه هدف ارتباط رابیشترنمایید امابجای این با نگهبان های زیاد و درب های بیشتر ، حصارها را بیشتر کرده اید ودرنتیجه برخوردهای بسیار زننده و توهین آمیز باجامعه هدف وازهمه بدتر بیرون انداختن جانباز شیمیایی ،اعصاب و روان !! ازساختمان دست شما درد نکند !! بی انصافی نمیکنم و اعتراف میکنم هنوزکمی مانده به مدیریت های قبلی برسید که ، به جانبازفحاشی میکردند وکتک میزدند و زندان هم ، میانداختند .
درمدیریت های قبلی، باانگیزه فسادمالی واقتصادی و...،گاهی داروهای خارجی مفید، برای جانبازان شیمیایی تهیه و به درب منزل میفرستادند، گاهی وسایل توانبخشی وامکانات درمانی و فیزیوتراپی و اعزام بخارج وامثال اینها را، برای بعضی بیشترانجام می دادند، درشخص شما، ندیدم فسادمالی داشته باشید، ولی ظلم را بالسویه انجام میدهید با اتخاذ روش های مدیریتی بسیار ضعیف ، مصداق ضرب المثل »نه خود خورد، نه کس دهد «شده اید!!!.بویژه کمیسیون تعیین درصد را قول اصلاح اساسی داده بودید.
پاسخگویی :
چندسال پیش جنابعالی و آقای رئیس جمهور خاتمی،ازآسایشگاه امام دیدارنمودید و بیش از300 نامه ودرخواست،تقدیم رئیس جمهور شد ومتأسفانه بر خلاف قول صریح آقای خاتمی، همه نامه ها به بنیادرسید، به استناد نامه 2495 /ش مورخ 6/5/83 ریاست جمهوری. اقدامی ناقص برای 30 نفر انجام شدوبنیادبقیه نامه هارا با ذکرجمله»اقدامی ندارد « به صاحبان نامه ها پس داد،جنابعالی باورنکردید ،نوروزگذشته، برای نمونه بیش از25 نامه را،ازبنده گرفتید وتأکیدکردید رسیدگی می نمایید!؛ 47نامه درمراسم افطاری سال گذشته بنیاد، وضرب العجل رسیدگی یکهفته ای جنابعالی به چه سرنوشتی دچارشد؟ ! چه رسدبه 300نامه واین 25نامه که آثاری ازاقدام آنهارا هنوز، پیدانکرده ایم !!!.
در 25نامه ، جانبازوآزاده وخانواده جانبازوشهید وکارکنان آسایشگاه بودند . متأسفانه این است وضع جنابعالی ! در پاسخگویی
نتیجه:
پیشنهادها و نامه های زیادی، سال گذشته به شما تقدیم نموده وموضوعات بهداشت ودرمان را،دو نسخه هم به معاونت بهداشت ودرمان ودفترمناقصات،ارائه نموده ام وبنظرمیرسدهمه نیست شده،نامه های امسال رابه دبیرخانه هم ارائه نموده ام ودررایانه موجود است.
اگراجازه اظهارنظرداشته باشم، میگویم،این روش ومنطق مدیریتی غلط است،که فرمودید: » نمی توانم به فکرتعدادی جانبازباشم وباید به فکر تمامی200/1 میلیون نفرجامعه هدف باشم!!.« به این علت ،غلط است که،» نوش داروی بعداز مرگ سهراب، برای قهرمانان دفاع مقدس ، دیگراثری نخواهد داشت«.!! اسامی جانبازان در خطر را برای نمونه نام می برم : آقایان ،تمدن ،برمنی،ابوبکرفتاحی ، مهدیان، یا جانبازان دیگر آسایشگاه ها و حتی اعصاب وروان »صدر« هم در خطرند!!!. فکر می کنم دیگر جایز نیست صبر کنیم تا جانبازی شهید بشود. اولین فرصت، یا شاید هفته دیگر، پاسخ نگیرم، اقدامات لازم را انجام خواهم داد، ومسلماً اگرعاقبت خود را به مقام فروخته باشید، و به منصب دنیایی دلبسته باشید ،خوشحال نخواهیدشد.حرف وطرح و پیشنهادات ونامه های بسیاربسیاری بود، واین مشت ، نمونه خروار.
ختم کلام بعدازنتیجه گیری، جملة آخر رامی گویم : » درحال حاضر حفظ جان قهرمانان دفاع مقدس برهرکاری اولویت دارد و دراین راه حاضرم جان ناچیز و آبروی خود را هم بدهم « تمام . تا پاسخ نگیرم باشما کلامی نخواهم داشت .
خدانگهدارهمگی و دعای خیر برای ایثاگران
تاجدولتی
در آستانه سالروز بمباران شیمیایی برخی مناطق کشور توسط رژیم بعث عراق که روز مبارزه با سلاحهای شیمیایی و میکروبی نام گرفته است، عدهای از جانبازان با مشاور رئیس جمهور در امور ایثارگران دیدار و گفتوگو کردند
